Septuaginta · texto en griego y traducción al español · traducción hecha directamente del griego para esta edición
1καὶ εἶπεν Ἰουδείθ (²)Ἐξάρχετε τῷ θεῷ μου ἐν τυμπάνοις. ᾄσατε τῷ κυρίῳ ἐν κυμβάλοις, ἐναρμόσασθε αὐτῷ ψαλμὸν καὶ αἶνον, ὑψοῦτε καὶ ἐπικαλεῖρθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ.Y dijo Judit: «Entonad a mi Dios con panderos, cantad al Señor con címbalos, componedle salmo y alabanza, exaltad e invocad su nombre.
2²ὅτι θεὸς συντρίβων πολέμους Κύριος, (4)ὕτι εἰς παρεμβολὰς αὐτοῦ ἐν μέσῳ λαοῦ ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς καταδιωκόντων με.Porque el Señor es un Dios que quebranta las guerras: porque en sus campamentos, en medio del pueblo, me libró de la mano de los que me perseguían.
3³ἦλθεν Ἀσσοὺρ ἐξ ὀρέων ἀπὸ βορρᾶ. ἦλθεν ἐν μυριάσι δυνάμεων αὐτοῦ, ὧν τὸ πλῆθος αὐτῶν ἐνέφραξεν χειμάρρους. καὶ ἡ ἵππος αὐτῶν ἐκάλυψεν βουνούς.Vino Asur de los montes, del norte; vino con las miríadas de su ejército, cuya multitud cegó los torrentes y cuya caballería cubrió las colinas.
44εἶπεν ἐμπρήσειν τὰ ὄρη μου, καὶ τοὺς νεανίσκους μου ἀνελεῖν ῥομφαίᾳ, καὶ τὰ θηλάζοντά μου θήσειν εἰς ἔδαφος, καὶ τὰ νήπιά μου δώσειυ εἰς προνομήν, καὶ τὰς παρθένους σκυλεῦσαι.Dijo que quemaría mis montes y que mataría a espada a mis jóvenes, y que arrojaría por tierra a mis niños de pecho, y que entregaría al saqueo a mis pequeños, y que se llevaría como botín a mis vírgenes.
55Κύριος Παντοκράτωρ ἠθέτησεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ θηλείας.El Señor Todopoderoso los frustró por mano de una mujer.
66οὐ γὰρ ὑπέπεσεν ὁ δυνατὸς αὐτῶν ὑπὸ νεανίσκων, οὐδὲ υἱοὶ Τιτάνων ἐπάταξαν αὐτόν, οὐδὲ ὑψηλοὶ γίγαντες ἐπέθεντο αὐτῷ· ἀλλὰ Ἰουδεὶθ θυγάτηρ Μεραρεί· ἐν κάλλει προσώπου αὐτῆς παρέλυσεν αὐτόν.Porque su valiente no cayó a manos de jóvenes, ni lo hirieron hijos de Titanes, ni gigantes de alta talla se echaron sobre él, sino que Judit, hija de Merarí, lo desarmó con la belleza de su rostro.
77ἐξεδύσατο γὰρ στολὴν χηρεύσεως αὐτῆς εἰς ὕψος τῶν πονούντων ἐν Ἰσραήλ, (10)ἠλείψατο τὸ πρόσωπον αὐτῆς ἐν μυρισμῷ,Porque se despojó del vestido de su viudez para levantar a los afligidos de Israel; ungió su rostro con perfume,
88καὶ ἐδήσατο τὰς τρίχας αὐτῆς ἐν μίτρᾳ, καὶ ἔλαβεν στολὴν λινῆν εἰς ἀπάτην αὐτοῦ.y se ató los cabellos con una diadema, y tomó un vestido de lino para engañarlo.
99τὸ σανδάλιον αὐτῆς ἤρπασεν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ, καὶ τὸ κάλλος αὐτῆς ἠχμαλώτισεν ψυχὴν αὐτοῦ. διῆλθεν ὁ ἀκινάκης τὸν τράχηλον αὐτοῦ.Su sandalia le arrebató el ojo, y su hermosura le cautivó el alma; el alfanje le atravesó el cuello.
10¹0ἔφριξαν Πέρσαι τὴν τόλμαν αὐτῆς, καὶ Μῆδοι τὸ θράσος αὐτῆς ἐρράχθησαν.Se estremecieron los persas ante su audacia, y los medos quedaron desconcertados ante su arrojo.
11¹¹τότε ἠλάλαξαν οἱ ταπεινοί μου, καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἀσθενοῦντές μου καὶ ἐπτοήθησαν· ὕψωσαν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἀνετράπησαν.Entonces prorrumpieron en gritos mis humildes, y mis débiles —que estaban temerosos y espantados— levantaron su voz, y aquéllos fueron puestos en fuga.
1212υἱοὶ κορασίων κατεκέντησαν αὐτούς, καὶ ὡς παῖδας αὐτομολούντων ἐτίτρωσκον· ἀπώλοντο ἐκ παρατάξεως κυρίου μου.Hijos de muchachas los acribillaron, y los herían como a chiquillos de desertores; perecieron en la batalla de mi Señor.
13¹³ὑμνήσω τῷ θεῷ μου ὕμνον καινόν. (16)Κύριε. μέγας εἶ καὶ ἔνδοξος. θαυμαστὸς ἐν ἰσχύι, ἀνυπέρβλητος.Cantaré a mi Dios un cántico nuevo: Señor, grande eres y glorioso, admirable en fortaleza, insuperable.
14¹4σοὶ δουλευσάτω πᾶσα ἡ κτίσις σου· ὅτι εἶπας, καὶ ἐγενήθησαν· ἀπέστειλας τὸ πνεῦμά σου, καὶ ᾠκοδόμησεν· καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιστήσεται τῇ φωνῇ σου.Sírvate toda tu creación, porque tú dijiste y fueron hechas; enviaste tu espíritu y las edificó, y no hay quien resista a tu voz.
15¹5ὄρη γὰρ ἐκ θεμελίων σὺν ὕδασιν σαλευθήσεται, πέτραι δʼ ἀπὸ προσώπου σου ὡς κηρὸς τακήσονται· (19)ἔτι δὲ τοῖς φοβουμένοις σε, σὺ εὐιλατεύεις αὐτοῖς.Porque los montes serán sacudidos desde sus cimientos junto con las aguas, y las peñas se derretirán delante de ti como cera; pero con los que te temen tú eres propicio.
16¹6ὅτι μικρὸν πᾶσα θυσία εἰ ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ ἐλάχιστον πᾶν ?? ?? εἰς ὁλοκαύτωμά σοι ὁ δὲ φοβούμενος τὸν ?? ?? μέγας διὰ παντός.Porque poca cosa es todo sacrificio en olor de suavidad, y muy poco todo […] para holocausto tuyo; pero el que teme al […] es grande para siempre.
17¹7οὐαὶ ἔθνεσιν ?? τῷ γένει μου· Κύριος Παντοκράτωρ ἐκδικήσει αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, (21)δοῦναι πῦρ καὶ σκώληκας εἰς σάρκας αὐτῶν, καὶ κλαύσονται ἐν αἰσθήσει ἕως αἰῶνος.¡Ay de las naciones […] contra mi linaje! El Señor Todopoderoso les dará su merecido en el día del juicio: enviará fuego y gusanos a sus carnes, y llorarán de dolor eternamente».
18Ὡς δὲ ἤλθοσαν εἰς Ἰερουσαλήμ, προσεκύνησαν τῷ θεῷ, καὶ ἡνίκα ἐκαθαρίσθη ὁ λαός, ἀνήνεγκαν τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν καὶ τὰ ἑκούσια αὐτῶν καὶ τὰ δόματα.Y cuando llegaron a Jerusalén, adoraron a Dios; y una vez que el pueblo se purificó, ofrecieron sus holocaustos y sus ofrendas voluntarias y sus dones.
19καὶ ἀνέθηκεν Ἰουδεὶθ πάντα τὰ σκεύη Ὀλοφέρνου ὅσα ἔδωκεν ὁ λαὸς αὐτῇ, καὶ τὸ κωνώπιον ὃ ἔλαβεν ἑαυτῇ ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ εἰς ἀνάθημα τῷ θεῷ ἔδωκεν.Y Judit consagró todos los objetos de Holofernes que el pueblo le había dado, y el mosquitero que ella misma había tomado de su alcoba lo entregó como ofrenda votiva a Dios.
20καὶ ἣν ὁ λαὸς εὐφραινόμενος ἐν Ἰερουσαλὴμ κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ἐπὶ μῆνας τρεῖς, καὶ Ἰουδεὶθ μετʼ αὐτῶν κατέμενεν.Y el pueblo estuvo de fiesta en Jerusalén, delante del santuario, por tres meses, y Judit se quedó con ellos.
21Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἀνέζευξεν ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, καὶ Ἰουδεὶθ ἀπῆλθεν εἰς Βαιτυλουὰ καὶ κατέμεινεν ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτῆς· καὶ ἐγένετο κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῆς ἔνδοξος ἐν πάσῃ τῇ γῇ.Y pasados aquellos días, volvió cada uno a su heredad, y Judit se fue a Betulia y se quedó al frente de su hacienda; y fue en su tiempo famosa en toda la tierra.
22καὶ πολλοὶ ἐπεθύμησαν αὐτήν, καὶ οὐκ ἔγνω ἀνὴρ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῆς, ἀφʼ ἧς ἡμέρας ἀπέθανεν Μανασσῆς ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.Y muchos la desearon, y ningún hombre la conoció en todos los días de su vida, desde el día en que murió Manasés su marido y fue reunido con su pueblo.
23καὶ ἦν προβαίνουσα μεγάλη σφόδρα, (28)καὶ ἐγήρασεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἔτη ἑκατὸν πέντε, καὶ ἀφῆκεν τὴν ἄβραν αὐτῆς ἐλευθέραν. καὶ ἀπέθανεν εἰς Βαιτυλουα, καὶ ἔθαψαν αὐτὴν ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς Μανασσῆ.Y llegó a muy avanzada edad, y envejeció en la casa de su marido hasta los ciento cinco años; y dejó libre a su doncella. Y murió en Betulia, y la sepultaron en la gruta de Manasés su marido.
24καὶ ἐπένθησεν αὐτὴν οἶκος Ἰσραὴλ ἡμέρας ἑπτά. καὶ διεῖλεν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆς πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτὴν πᾶσι τοῖς ἔγγιστα Μανασσῆ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ τοῖς ἔγγιστα τοῦ γένους αὐτῆς.Y la casa de Israel la lloró siete días. Y antes de morir repartió sus bienes entre todos los parientes más próximos de Manasés su marido y los parientes más próximos de su propio linaje.
25καὶ οὐκ ἦν ἔτι ὁ ἐκφοβῶν τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἰουδεὶθ καὶ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτὴν ἡμέρας πολλάς. ἀμήν.Y no hubo ya quien atemorizase a los hijos de Israel en los días de Judit, ni muchos días después de su muerte. Amén.
Abrir Judit 16 en el lector interactivo, con el análisis palabra por palabra y el diccionario