2 Clemente 13

Padres Apostólicos · texto en griego y traducción al español · traducción hecha directamente del griego para esta edición

1Ἀδελφοὶ οὖν, ἤδη ποτὲ μετανοήσωμεν, νήψωμεν ἐπὶ τὸ ἀγαθόν: μεστοὶ γάρ ἐσμεν πολλῆς ἀνοίας καὶ πονηρίας. ἐξαλείψωμεν ἀφ̓ ἡμῶν τὰ πρότερα ἁμαρτήματα καὶ μετανοήσαντες ἐκ ψυχῆς σωθῶμεν, καὶ μὴ γινώμεθα ἀνθρωπάρεσκοι μηδὲ θέλωμεν μόνον ἑαυτοῖς ἀρέσκειν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξω ἀνθρώποις ἐπὶ τῇ δικαιοσύνῃ, ἵνα τὸ ὄνομα δἰ ἡμᾶς μὴ βλασφημῆται.Hermanos, pues, arrepintámonos ya de una vez; seamos sobrios para el bien, porque estamos llenos de mucha necedad y maldad. Borremos de nosotros los pecados pasados, y arrepintiéndonos de alma seamos salvos; y no seamos complacedores de los hombres, ni queramos agradarnos solamente a nosotros mismos, sino también a los hombres de fuera por la justicia, para que el nombre no sea blasfemado por causa de nosotros.

2λέγει γὰρ ὁ κύριος: Διὰ παντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν, καὶ πάλιν: Οὐαὶ δἰ ὃν βλασφημεῖται τὸ ὄνομά μου. ἐν τίνι βλασφημεῖται; ἐν τῷ μὴ ποιεῖν ὑμᾶς ἃ βούλομαι.Porque dice el Señor: Continuamente es blasfemado mi nombre entre todas las gentes; y otra vez: ¡Ay de aquel por cuya causa es blasfemado mi nombre! ¿En qué es blasfemado? En que no hacéis lo que yo quiero.

3τὰ ἔθνη γὰρ ἀκούοντα ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν τὰ λόγια τοῦ θεοῦ ὡς καλὰ καὶ μεγάλα θαυμάζει: ἔπειτα καταμαθόντα τὰ ἔργα ἡμῶν ὅτι οὐκ ἔστιν ἄξια τῶν ῥημάτων ὧν λέγομεν, ἔνθεν εἰς βλασφημίαν τρέπονται, λέγοντες εἶναι μῦθόν τινα καὶ πλάνην.Porque las gentes, oyendo de nuestra boca los oráculos de Dios, se maravillan de ellos como hermosos y grandes; luego, cuando conocen nuestras obras, que no son dignas de las palabras que decimos, se vuelven de ahí a la blasfemia, diciendo que es alguna fábula y engaño.

4ὅταν γὰρ ἀκούσωσιν παῤ ἡμῶν, ὅτι λέγει ὁ θεός: Οὐ χάρις ὑμῖν, εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ἀλλὰ χάρις ὑμῖν, εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς καὶ τοὺς μισοῦντας ὑμᾶς: ταῦτα ὅταν ἀκούσωσιν, θαυμάζουσιν τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἀγαθότητος: ὅταν δὲ ἴδωσιν, ὅτι οὐ μόνον τοὺς μισοῦντας οὐκ ἀγαπῶμεν, ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ τοὺς ἀγαπῶντας, καταγελῶσιν ἡμῶν, καὶ βλασφημεῖται τὸ ὄνομα.Porque cuando oyen de nosotros que dice Dios: No tenéis mérito si amáis a los que os aman, sino que tenéis mérito si amáis a los enemigos y a los que os aborrecen; cuando oyen estas cosas, se maravillan de la excelencia de la bondad; mas cuando ven que no solo no amamos a los que aborrecen, sino que ni aun a los que aman, se burlan de nosotros, y es blasfemado el nombre.

Abrir 2 Clemente 13 en el lector interactivo, con el análisis palabra por palabra y el diccionario