Bernabé 4

Padres Apostólicos · texto en griego y traducción al español · traducción hecha directamente del griego para esta edición

1Δεῖ οὖν ἡμᾶς περὶ τῶν ἐνεστώτων ἐπιπολὺ ἐραυνῶντας ἐκζητεῖν τὰ δυνάμενα ἡμᾶς σώζειν. φύγωμεν οὑν τελείως ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων τῆς ἀνομίας, μήποτε καταλάβῃ ἡμᾶς τὰ ἔργα τῆς ἀνομίας: καὶ μισήσωμεν τὴν πλάνην τοῦ νῦν καιροῦ, ἵνα εἰς τὸν μέλλοντα ἀγαπηθῶμεν.Es necesario, pues, que nosotros, investigando mucho acerca de las cosas presentes, busquemos las que pueden salvarnos. Huyamos, pues, del todo de todas las obras de la iniquidad, no sea que nos alcancen las obras de la iniquidad; y aborrezcamos el error del tiempo presente, para que seamos amados en el venidero.

2μὴ δῶμεν τῇ ἑαυτῶν ψυχῇ ἄνεσιν, ὥστε ἔχειν αὐτὴν ἐξουσίαν μετὰ ἁμαρτωλῶν καὶ πονηρῶν συντρέχειν, μήποτε ὁμοιωθῶμεν αὐτοῖς.No demos descanso a nuestra alma, de modo que tenga libertad de correr juntamente con los pecadores y los malvados, no sea que nos hagamos semejantes a ellos.

3τὸ τέλειον σκάνδαλον ἤγγικεν, περὶ οὖ γέγραπται, ὡς Ἐνὼχ λέγει. Εἰς τοῦτο γὰρ ὁ δεσπότης συντέτμηκεν τοὺς καιροὺς καὶ τὰς ἡμέρας, ἵνα ταχύνῃ ὁ ἠγαπημένος αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν κληρονομίαν ἥξῃ,El escándalo final se ha acercado, acerca del cual está escrito, como dice Enoc. Porque para esto el Soberano ha acortado los tiempos y los días, para que su Amado se apresure y venga a su heredad.

4λέγει δὲ οὕτως καὶ ὁ προφήτης: Βασιλεῖαι δέκα ἐπὶ τῆς γῆς βασιλεύσουσιν, καὶ ἐξαναστήσεται ὄπισθεν μικρὸς βασιλεύς, ὃς ταπεινώσει τρεῖς ὑφ̓ ἓν τῶν βασιλέων.Y así dice también el profeta: Diez reinos reinarán sobre la tierra, y se levantará después de ellos un rey pequeño, que humillará a tres de los reyes de una vez.

5ὁμοίως περὶ τοῦ αὐτοῦ λέγει Δανιήλ: Καὶ εἶδον τὸ τέταρτον θηρίον τὸ πονηρὸν καὶ ἰσχυρὸν καὶ χαλεπώτερον παρὰ πάντα τὰ θηρία τῆς θαλάσσης, καὶ ὡς ἐξ αὐτοῦ ἀνέτειλεν δέκα κέρατα, καὶ ἐξ αὐτῶν μικρὸν κέρας παραφυάδιον, καὶ ὡς ἐταπείνωσεν ὑφ̓ ἓν τρία τῶν μεγάλων κεράτων.Asimismo dice Daniel acerca del mismo: Y vi la cuarta bestia, malvada y fuerte y más feroz que todas las bestias del mar, y cómo de ella brotaron diez cuernos, y de ellos un cuerno pequeño, como un retoño, y cómo humilló de una vez a tres de los cuernos grandes.

6συνιέναι οὖν ὀφείλετε. ἔτι δὲ καὶ τοῦτο ἐρωτῶ ὑμᾶς ὡς εἶς ἐξ ὑμῶν ὤν, ἰδίως δὲ καὶ πάντας ἀγαπῶν ὑπὲρ τὴν ψυχήν μου, προσέχειν νῦν ἑαυτοῖς καὶ μὴ ὁμοιοῦσθαί τισιν ἐπισωρεύοντας ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν λέγοντας, ὅτι ἡ διαθήκη ἐκείνων καὶ ἡμῶν.Debéis, pues, entender. Y además os ruego también esto, como uno de vosotros que soy, y que os ama a cada uno en particular y a todos más que a mi propia alma: que atendáis ahora a vosotros mismos y no os hagáis semejantes a algunos que amontonan sobre vuestros pecados, diciendo que la alianza es de ellos y nuestra.

7ἡμῶν μέν: ἀλλ’ ἐκεῖνοι οὕτως εἰς τέλος ἀπώλεσαν αὐτὴν λαβόντος ἤδη τοῦ Μωϋσέως. λέγει γὰρ ἡ γραφή: Καὶ ἦν Μωϋσῆς ἐν τῷ ὄρει νηστεύων ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα, καὶ ἔλαβεν τὴν διαθήκην ἀπὸ τοῦ κυρίου, πλάκας λιθίνας γεγραμμένας τῷ δακτύλῳ τῆς χειρὸς τοῦ κυρίου.Nuestra es; pero ellos la perdieron así para siempre, cuando ya Moisés la había recibido. Porque dice la Escritura: Y estaba Moisés en el monte ayunando cuarenta días y cuarenta noches, y recibió la alianza de parte del Señor, tablas de piedra escritas con el dedo de la mano del Señor.

8ἀλλὰ ἐπιστραφέντες ἐπὶ τὰ εἴδωλα ἀπώλεσαν αὐτήν. λέγει γὰρ οὕτως κύριος. Μωϋσῆ Μωϋσῆ, κατάβηθι τὸ τάχος, ὅτι ἠνόμησεν ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ συνῆκεν Μωϋσῆς καὶ ἔριψεν τὰς δύο πλάκας ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ: καὶ συνετρίβη αὐτῶν ἡ διαθήκη, ἵνα ἡ τοῦ ἠγαπημένου Ἰησοῦ ἐγκατασφραγισθῇ εἰς τὴν καρδίαν ἡμῶν ἐν ἐλπίδι τῆς πίστεως αὐτοῦ.Pero, volviéndose a los ídolos, la perdieron. Porque así dice el Señor: Moisés, Moisés, desciende pronto, porque tu pueblo, el que sacaste de la tierra de Egipto, ha obrado inicuamente. Y lo entendió Moisés, y arrojó de sus manos las dos tablas; y se quebró la alianza de ellos, para que la del Amado, Jesús, fuese sellada en nuestro corazón en la esperanza de la fe en él.

9πολλὰ δὲ θέλων γράφειν, οὐχ ὡς διδάσκαλος, ἀλλ’ ὡς πρέπει ἀγαπῶντι ἀφ̓ ὧν ἔχομεν μὴ ἐλλείπειν, γράφειν ἐσπούδασα, περίψημα ὑμῶν. διὸ προσέχωμεν ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις: οὐδὲν γὰρ ὠφελήσει ἡμᾶς ὁ πᾶς χρόνος τῆς πίστεως ἡμῶν, ἐὰν μὴ νῦν ἐν τῷ ἀνόμῳ καιρῷ καὶ τοῖς μέλλουσιν σκανδάλοις, ὡς πρέπει υἱοῖς θεοῦ, ἀντιστῶμεν, ἵνα μὴ σχῇ παρείσδυσιν ὁ μέλας.Y queriendo escribir muchas cosas, no como maestro, sino como conviene a quien ama no quedarse corto en lo que tenemos, me apresuré a escribir, yo, vuestra ínfima escoria. Por eso estemos atentos en los últimos días; porque de nada nos aprovechará todo el tiempo de nuestra fe, si ahora, en el tiempo inicuo y en los escándalos venideros, no resistimos, como conviene a hijos de Dios, para que el Negro no tenga entrada furtiva.

10φύγωμεν ἀπὸ πάσης ματαιότητος, μισήσωμεν τελείως τὰ ἔργα τῆς πονηρᾶς ὁδοῦ. μὴ καθ̓ ἑαυτοὺς ἐνδύνοντες μονάζετε ὡς ἤδη δεδικαιωμένοι, ἀλλ’ ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνερχόμενοι συνζητεῖτε περὶ τοῦ κοινῇ συμφέροντος.Huyamos de toda vanidad, aborrezcamos del todo las obras del mal camino. No os retiréis a vivir solos, encerrándoos en vosotros mismos, como si estuvierais ya justificados; antes bien, reuniéndoos en uno, buscad juntos lo que es de provecho común.

11λέγει γὰρ ἡ γραφή: Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιαν ἑαυτῶν ἐπιστήμονες. γενώμεθα πνευματικοί, γενώμεθα ναὸς τέλειος τῷ θεῷ. ἐφ̓ ὅσον ἐστὶν ἐν ἡμῖν, μελετῶμεν τὸν φόβον τοῦ θεοῦ καὶ φυλάσσειν ἀγωνιζώμεθα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασιν αὐτοῦ εὐφρανθῶμεν.Porque dice la Escritura: ¡Ay de los que son sabios para sí mismos y entendidos delante de sí mismos! Hagámonos espirituales, hagámonos templo perfecto para Dios. En cuanto está en nosotros, meditemos el temor de Dios y luchemos por guardar sus mandamientos, para que nos alegremos en sus ordenanzas.

12ὁ κύριος ἀπροσωπολήμπτως κρινεῖ τὸν κόσμον. ἕκαστος καθὼς ἐποίησεν κομιεῖται. ἐὰν ᾖ ἀγαθός, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ προηγήσεται αὐτοῦ: ἐὰν ᾖ πονηρός, ὁ μισθὸς τῆς πονηρίας ἔμπροσθεν αὐτοῦ:El Señor juzgará al mundo sin acepción de personas. Cada uno recibirá según lo que hizo. Si es bueno, su justicia irá delante de él; si es malo, la paga de la maldad irá delante de él;

13ἵνα μήποτε ἐπαναπαύομενοι ὡς κλητοὶ ἐπικαθυπνώσωμεν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄρχων λαβὼν τὴν καθ̓ ἡμῶν ἐξουσίαν ἀπώσηται ἡμᾶς ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ κυρίου.no sea que, descansando como llamados, nos durmamos en nuestros pecados, y el príncipe maligno, tomando poder sobre nosotros, nos eche fuera del reino del Señor.

14ἔτι δὲ κἀκεῖνο, ἀδελφοί μου, νοεῖτε: ὅταν βλέπετε μετὰ τηλικαῦτα σημεῖα καὶ τέρατα γεγονότα ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ οὕτως ἐγκαταλελεῖφθαι αὐτούς: προσέχωμεν, μήποτε, ὡς γέγραπται, πολλοὶ κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοὶ εὑρεθῶμεν.Y además considerad también esto, hermanos míos: cuando veis que, después de tan grandes señales y prodigios hechos en Israel, aun así fueron abandonados, estemos atentos, no sea que, como está escrito, seamos hallados muchos llamados, pero pocos escogidos.

Abrir Bernabé 4 en el lector interactivo, con el análisis palabra por palabra y el diccionario