Septuaginta · texto en griego y traducción al español · traducción hecha directamente del griego para esta edición
1καὶ ἔστησεν Κύριος τὸν κόγον αὐτοῦ ὃν ἐλάλησεν ἐφʼ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς δικαστὰς ἡμῶν τοὺς δικάσαντας τὺν Ἰσραὴλ κιὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν κιὶ ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας ἡμῶν καὶ ἐπὶ ἄνθρωπον Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα.Y cumplió el Señor su palabra, la que habló contra nosotros y contra nuestros jueces que juzgaron a Israel, y contra nuestros reyes y contra nuestros príncipes y contra cada hombre de Israel y de Judá.
2οὐκ ἐποιήθη ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ καθὰ ἐποίησεν ἐν Ἰερουσαλήμ, κατὰ τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωυσῆ,No se ha hecho debajo de todo el cielo lo que hizo en Jerusalén, conforme a lo escrito en la ley de Moisés:
3τοῦ φαγεῖν ἡμᾶς ἄνθρωπον σάρκας υἱοῦ αὐτοῦ καὶ ἄνθρωπον σάρκας θυγατρὸς αὐτοῦ,que comeríamos, un hombre las carnes de su hijo y un hombre las carnes de su hija.
4καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ὑποχειρίους πάσαις ταῖς βασιλείαις ταῖς κύκλῳ ἡμῶν, εἰς ὀνειδισμὸν Κύριος ἐκεῖ.Y los entregó sujetos a todos los reinos de alrededor, para oprobio […] allí donde el Señor los esparció.
5καὶ ἐγενήθησαν ὑποκάτω καὶ οὐκ ἐπάνω, ὅτι ἡμάρτομεν Κυρίῳ θεῷ ἡμῶν, πρὸς τὸ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ.Y quedaron abajo y no arriba, porque pecamos contra el Señor nuestro Dios, no escuchando su voz.
6Τῷ κυρίῳ θεῷ ἡμῶν ἡ δικαιοσύνη, ἡμῖν δὲ καὶ τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἡ αἰσχύνη τῶν προσώπων ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.Del Señor nuestro Dios es la justicia; y de nosotros y de nuestros padres, la vergüenza del rostro, como en este día.
7ἅ ἐλάλησεν Κύριος ἐφʼ ἡμᾶς, πάντα τὰ κακὰ ταῦτα ἃ ἥλθεν ἐφʼ ἡμᾶς.Todos estos males que el Señor habló contra nosotros han venido sobre nosotros.
8καὶ οὐκ ἐδεἡθημεν τοῦ προσώπου Κυρίου τοῦ ἀποστρέψαι ἕκαστον ἀπὸ τῶν νοημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς.Y no suplicamos el rostro del Señor para que cada uno se volviese de los pensamientos de su corazón malvado.
9καὶ ἐγρηγόρησεν Κύριος ἐπὶ τοῖς κακοῖς, καὶ ἐπήγαγε Κύριος ἐφʼ ἡμᾶς, ὅτι δίκαιος ὁ κύριος ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἄ ἐνετείλατο ἡμῖν.Y el Señor estuvo vigilante sobre los males, y el Señor los trajo sobre nosotros; porque justo es el Señor en todas sus obras, las que nos mandó.
10καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς αὐτοῦ, πορεύεσθαι τοῖς προστάγμασιν Κυρίου οἰς ἔδωκεν κατὰ πρόσαωπον ἡμῶν.Y no escuchamos su voz para andar en los mandatos del Señor que puso delante de nosotros.
11Καὶ νῦν, Κύριε ὁ θεὸς Ἰσραήλ, ὸς ἐξήγαγες τὸν λαόν σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιῷ, ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν καὶ ἐν δυνάμει μεγάλῃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ, καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη,Y ahora, Señor, Dios de Israel, que sacaste a tu pueblo de la tierra de Egipto con mano fuerte, con señales y con prodigios y con gran poder y con brazo levantado, y te hiciste un nombre como en este día:
12ἡμάρτομεν, ἡσεββήσαμεν, ἠδικήσαμεν, Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν, ἐπὶ πᾶσιν τοῖς δικαιώμασίν σου.hemos pecado, hemos sido impíos, hemos obrado injustamente, Señor Dios nuestro, contra todos tus preceptos.
13ἀποστραφήτω ὁ θυμός σου ἀφʼ ἡμῶν, ὅτι κατελείφθημεν ὀλίγοι ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὄ διέσπειρας ἡμᾶς ἐκεῖApártese de nosotros tu furor, porque hemos quedado pocos entre las naciones donde nos dispersaste.
14εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς προσευχῆς ἡμῶν καὶ τῆς δεήσεως ἡμῶν, καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶς ἕνεκεν σοῦ καὶ δὸς ἡμῖν χάριν κατὰ πρόσωπον τῶν ἀποικισάντων ἡμᾶς,Escucha, Señor, nuestra oración y nuestra súplica, y líbranos por amor de ti, y danos gracia delante de los que nos deportaron,
15ἴνα γνῷ πᾶσα ἡ γῆ ὅτι σὺ Κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν, ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπεκλήθη ἐπὶ Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ.para que toda la tierra sepa que tú eres el Señor nuestro Dios, porque tu nombre ha sido invocado sobre Israel y sobre su linaje.
16Κύριε, κάτιδε ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ ἐννόησον εἰς ἡμᾶς· κλῖνον, Κύριε, τὸ οὗς σου καὶ ἄκουσον.Señor, mira desde tu casa santa y acuérdate de nosotros; inclina, Señor, tu oído y escucha.
17ἄνοιξον ὀφθαλμούς σου καὶ ἴδε ὅτι οὐχ οἱ τεθνηκότες ἐν τῷ ᾅδῃ, ὧν ἐλήμφθη τὸ πνεῦμα αὐτῶν ἀπὸ τῶν σπλάγχνοων αὐτῶν, δώσουσιν δόξαν καὶ δικαίωμα τῷ κυρίῳ·Abre tus ojos y mira: que no son los muertos en el Hades, cuyo espíritu fue quitado de sus entrañas, los que darán gloria y reconocerán la justicia del Señor;
18ἀλλὰ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἡ λυπουμένη ἐπὶ τὸ μέγεθος, ὃ βαδίζει κύπτον καὶ ἀσθενοῦν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ ἐκλείποντες καὶ ἡ ψυχὴ ἡ πεινῶσα δώσουσίν σοι δόξαν καὶ δικαιοσύνην, Κύριε.sino el alma afligida por la grandeza del castigo, la que anda encorvada y débil, y los ojos que desfallecen y el alma hambrienta: ésos te darán gloria y justicia, Señor.
19ὅτι οὐκ ἐπὶ τὰ δικαιώματα τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ τῶν βασιλέων ἡμῶν ἡμεῖς καταβάλλομεν τὸν ἔλεον κατὰ πρόσωπόν σου, Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν,Porque no es por la justicia de nuestros padres ni de nuestros reyes por lo que presentamos nuestra súplica delante de ti, Señor Dios nuestro;
20ὅτι ἐνῆκας τὸν θυμόν σου καὶ τὴν ὀργήν σου εἰς ἡμᾶς, καθάπερ ἐλάλησας ἐν χειρὶ τῶν παίδων σου τῶν προφητῶνporque enviaste tu furor y tu ira sobre nosotros, tal como hablaste por medio de tus siervos los profetas, diciendo:
21Οὕτως εἶπεν Κύριος Κλίνατε τὸν ὥμον ὑμῶν καὶ ἐργάσασθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ καθίσατε ἐπὶ τὴν γῆν ἣν δέδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν·«Así dijo el Señor: Inclinad vuestro hombro y servid al rey de Babilonia, y quedaos en la tierra que di a vuestros padres;
22καὶ ἐὰν μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος,y si no escucháis la voz del Señor para servir al rey de Babilonia,
23ἐκλείψειν ποιήσω ἐκ πόλεων Ἰούδα καὶ ἔξωθεν Ἰερουσαλὴμ φωνὴν εὐφροσύνης καὶ φωνὴν χαρμοσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἄβατον ἀπὸ ἐνοικούντων.haré cesar de las ciudades de Judá y de fuera de Jerusalén la voz de alegría y la voz de gozo, la voz del esposo y la voz de la esposa; y toda la tierra quedará desierta, sin habitantes».
24καὶ οὐκ ὴκούσαμεν τῆς φωνῆς σου ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ ἔστησας τοὺς λόγους σου οὓ ς ἐλάλησας ἐν χερσὶν τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν τοῦ ἐξενεχθῆναι τὰ ὀστᾶ βασιλέων ἡμῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν πατέρων ἡμῶν ἐκ τοῦ τόπου αὐτῶν.Y no escuchamos tu voz para servir al rey de Babilonia; y cumpliste tus palabras, las que hablaste por medio de tus siervos los profetas: que serían sacados los huesos de nuestros reyes y los huesos de nuestros padres.
25καὶ ἰδού, ἔστιν ἐξεριμμένα τῷ καύματι τῆς ἡμέρας καὶ τῷ παγετῷ τῆς νυκτός· καὶ ἀπεθάνοσαν ἐν πόνοις πονηροῖς, ἐν λιμῷ καὶ ἐν όομφαίᾳ καὶ ἐν ἀποστολῇ.Y he aquí que están arrojados al calor del día y a la helada de la noche; y murieron entre dolores atroces, de hambre y de espada y de peste.
26καὶ ἔθηκας τὸν οἶκον οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐπʼ αὐτῷ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, διὰ πονηρίαν οἴκου Ἰσραὴλ καὶ οἴκου Ἰούδα.Y pusiste la casa sobre la cual fue invocado tu nombre como está en este día, por la maldad de la casa de Israel y de la casa de Judá.
27Καὶ ἐποίησας εἰς ἡμᾶς, Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν, κατὰ πᾶσαν ἐπιεικίαν σου καὶ κατὰ πάντα οἰκτειρμόν σου τὸν μέγαν,Y has obrado con nosotros, Señor Dios nuestro, conforme a toda tu clemencia y conforme a toda tu gran misericordia,
28καθὰ ἐλάλησας ἐν χειρὶ παιδός σου Μωυσῆ, ἐν ἡμέρᾳ ἐντειλαμένου σου αὐτῷ γράψαι τὸν νόμον σου ἐναντίον υἱῶν Ἰσραὴλ λέγωνsegún hablaste por medio de tu siervo Moisés, el día en que le mandaste escribir tu ley delante de los hijos de Israel, diciendo:
29Ἐὰν μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς μου. εί μὴν ἡ βόμβησις ἡ μεγάλη ἡ πολλὴ αὕτη ἀποστρέψει εἰς μικρὰν ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὗ διασπερῶ αὐτοὺς ἐκεῖ.«Si no escucháis mi voz, ciertamente este gran zumbido, esta muchedumbre, quedará reducida a poca cosa entre las naciones donde yo los dispersaré.
30ὅτι ἔγνων ὅτι οὐ μὴ ἀκούσωσίν μου, ὅτι λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν· καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν ἐν γῇ ἀποικισμοῦ αὐτῶν,Porque sé que no me escucharán, porque es un pueblo de dura cerviz; pero volverán en sí en la tierra de su destierro,
31καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ θεὸς αὐτῶν. καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν καὶ ὥτα ἀκούοντα,y conocerán que yo soy el Señor su Dios. Y les daré corazón y oídos que oigan,
32καὶ αἰνέσουσίν με ἐν γῇ ἀποικισμοῦ αὐτῶν, καὶ μνησθήσονται τοῦ ἀνόματός μου·y me alabarán en la tierra de su destierro, y se acordarán de mi nombre;
33καὶ ἀποστρέψουσιν ἀπὸ τοῦ νώτου αὐτῶν τοῦ σκληροῦ καὶ ἀπὸ πονηρῶν πραγμάτων αὐτῶν, ὅτι μνησθήσονται τῆς ὁδοῦ πατέρων αὐτῶν τῶν ἁμαρτόντων ἔναντι Κυρίου.y se volverán de su dura cerviz y de sus obras malvadas, porque se acordarán del camino de sus padres, los que pecaron delante del Señor.
34καὶ ἀποστρέψαω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ἣν μοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ Ἰσαὰκ καὶ τῷ Ἰακώβ, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς· καὶ πλῆθύνω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ σμικρυνθῶσιν·Y los haré volver a la tierra que juré a sus padres, a Abraham y a Isaac y a Jacob, y se adueñarán de ella; y los multiplicaré, y no disminuirán.
35καὶ στήσω αὐτοῖς διαθήκην αἰώνιον τοῦ εἶναί με αὐτοῖς εἰς θεόν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν· καὶ οὐ κινήσω ἔτι τὸν λαόν μου Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς ἔδωκα αὐτοῖς.Y estableceré con ellos un pacto eterno: que yo seré su Dios y ellos serán mi pueblo; y no volveré a mover a mi pueblo Israel de la tierra que les di».
Abrir Baruc 2 en el lector interactivo, con el análisis palabra por palabra y el diccionario