Septuaginta · texto en griego y traducción al español · traducción hecha directamente del griego para esta edición
1ἐργάτης μέθυσος οὐ πλουτισθήσεται· ὁ ἐξουθενῶν τὰ ὀλίγα κατὰ μικρὸν πεσεῖται.El obrero borracho no se enriquecerá; el que desprecia lo poco, poco a poco caerá.
2οἶνος καὶ γυναῖκες ἀποστήσουσιν συνετούς, καὶ ὁ κολλώμενος πόρναις τολμηρότερος ἔσται·El vino y las mujeres descarrían a los entendidos, y el que se junta con rameras se hará más temerario;
3σήπη καὶ σκώληκες κληρονομήσουσιν αὐτόν, καὶ ψυχὴ τολμηρὰ ἐξαρθήσεται.la podredumbre y los gusanos lo heredarán, y el alma temeraria será arrancada.
4ὁ ταχὺ ἐνπιστεύων κοῦφος καρδίᾳ, καὶ ὁ ἁμαρτάνων εἰς ψυχὴν αὐτοῦ πλημμελήσει.El que pronto se fía es ligero de corazón, y el que peca contra su propia alma comete falta.
5ὁ εὐφραινόμενος καρδίᾳ καταγναωσθήσεται,El que se regocija en su corazón será condenado,
6καὶ ὁ μισῶν λαλιὰν ἐλαττονοῦται κακίᾳ.y el que aborrece la charlatanería disminuye la maldad.
7μηδέποτε δευτερώσῃς λόγον, καὶ οὐθέν σοι οὐ μὴ ἐλαττονωθῇ.Nunca repitas lo que se dice, y en nada saldrás menoscabado.
8ἐν φἰλῳ καὶ ἐν ἐχθρῷ μὴ διηγοῦ, καὶ εἰ μή ἐστίν σοι ἁμαρτία, μὴ ἀποκάλυπτε·Ni con amigo ni con enemigo lo cuentes, y si no te es pecado, no lo descubras;
9ἀκήκοεν γάρ σου καὶ ἐφυλάξατό σε, καὶ ἐν καιρῷ μισήσει σε.porque te ha oído y se guardará de ti, y a su tiempo te aborrecerá.
10ἀκήκοας λόγον ; συναποθανέτω σοι· θάρσει, οὐ μή σε ῥήξει.¿Has oído una palabra? Muera contigo; ten ánimo, que no te hará reventar.
11ἀπὸ προσώπου λόγου ὠδινήσει μαωρός, ὡς ἀπὸ προσώπου βρέφους ἡ τίκτουσα.Por una palabra sufre dolores el necio, como por la criatura la que da a luz.
12βέλος πεπηγὸς ἐν μηρῷ σαρκός, οὕτως λόγος ἐν κοιλίᾳ μωροῦ.Como flecha clavada en el muslo de la carne, así es la palabra en el vientre del necio.
13Ἔλεγξον φίλον, μή ποτε οὐκ ἐποίησεν, καὶ εἴ τι ἐποίησεν, μή ποτε προσθῇ.Reprende al amigo: quizá no lo hizo; y si algo hizo, para que no lo vuelva a hacer.
14ἔλεγξον τὸν φίλον, μὴ ποτε οὐκ εἶπεν· καὶ εἰ εἴρηκεν, ἵνα μὴ δευτερώσῃ.Reprende al amigo: quizá no lo dijo; y si lo ha dicho, para que no lo repita.
15ἔλεγξον φίλον, πολλάκις γὰρ γίνεται διαβολή, (¹⁶)καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πίστευε.Reprende al amigo, porque muchas veces hay calumnia, ⁽¹⁶⁾ y no creas toda palabra.
16ἔστιν ὀλισθάνων καὶ οὐκ ἀπὸ ψυχῆς, (17)καὶ τίς οὐχ ἥμαρτεν ἐν τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ;Hay quien resbala, pero no de corazón; ⁽¹⁷⁾ ¿y quién no ha pecado con su lengua?
17ἔλεγξον τὸν πλησίον σου πρὶν ἢ ἀπειλῆσαι, (18)καὶ δὸς τόπον νόμῳ Ὑψίστου.Reprende a tu prójimo antes de amenazarlo, ⁽¹⁸⁾ y da lugar a la ley del Altísimo.
20Πᾶσα σοφία φόβος Κυρίου, καὶ ἐν πάσῃ σοφίᾳ ποίησις νόμου.Toda sabiduría es temor del Señor, y en toda sabiduría está el cumplimiento de la ley.
22καὶ οὐκ ἔστιν σοφία πονηρίας ἐπιστήμη, καὶ οὐκ ἔστιν ὅπου βουλὴ ἁμαρτωλῶν φρόνησις.Y no es sabiduría el conocimiento de la maldad, ni hay prudencia donde está el consejo de los pecadores.
23ἔστιν πονηρία καὶ αὕτη βδέλυγμα, καὶ ἔστιν ἄφρων ἐλαττούμενος σοφίᾳ.Hay una maldad, y ésta es abominación; y hay un insensato que es falto de sabiduría.
24κρείττων ἡττώμενος ἐν συνέσει ἔμφοβος ἢ περισσεύων ἐν φρονήσει καὶ παραβαίνων νόμον.Más vale el pobre de entendimiento que teme a Dios que el que abunda en prudencia y traspasa la ley.
25ἔστιν πανουργία ἀκριβὴς καὶ αὕτη ἄδικος, καὶ ἔστιν διαστρέφων χάριν τοῦ ἐκφᾶναι κρίμα.Hay una astucia sutil, y ésta es injusta; y hay quien tuerce el favor para hacer prevalecer su juicio.
26ἔστιν πονηρευόμενος συνκεκυφὼς μελανίᾳ, καὶ τὰ ἐντὸς αὐτοῦ πλήρης δόλου·Hay quien obra el mal encorvado de luto, y por dentro está lleno de engaño;
27συνκύφων πρόσωπον καὶ ἑτεροκαωφῶν, ὅπου οὐκ ἐπεγνώσθη προφθάσει σε·baja el rostro y se hace el sordo; donde no lo conocen, se te adelantará;
28καὶ ἐὰν ὑπὸ ἐλαττώματος ἰσχύος κωλυθῇ ἁμαρτεῖν, ἐὰν εὕρῃ καιρὸν κακοποιήσει.y si por falta de fuerzas se le impide pecar, cuando halle ocasión hará el mal.
29ἀπὸ ὁράσεως ἐπιγνωσθήσεται ἀνήρ, καὶ ἀπὸ ἀπαντήσεως προσώπου ἐπιγνωσθήσεται νοήμων·Por la vista se conoce al hombre, y por el semblante del rostro se conoce al sensato;
30στολισμὸς ἀνδρὸς καὶ γέλως ὀδόντων καὶ βήματα ἀνθρώπου ἀναγγέλλει τὰ περὶ αὐτοῦ.el vestido del hombre y la risa de sus dientes y el andar del hombre anuncian lo que hay en él.
Abrir Eclesiástico 19 en el lector interactivo, con el análisis palabra por palabra y el diccionario