Ignacio a los Romanos

Padres Apostólicos · Πρὸς Ῥωμαίους · Padres Apostólicos · 10 capítulos, 29 versículos

La traducción española de este libro se hizo directamente del griego para esta edición, porque no existe en ninguna Biblia española de dominio público. Los demás libros traducidos así.

Capítulos

Así empieza

0Ἰγνατιος, ὁ καὶ Θεοφόρος, τῇ ἠλεημένῃ ἐν μεγαλειότητι πατρὸς ὑψίστου καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ μόνου υἱοῦ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἠγαπημένῃ καὶ πεφωτισμένῃ ἐν θελήματι τοῦ θελήσαντος τὰ πάντα, ἃ ἔστιν, κατὰ ἀγάπην Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ θεοῦ ἡμῶν, ἥτις καὶ προκάθηται ἐν τόπῳ χωρίου Ῥωμαίων, ἀξιόθεος, ἀξιοπρεπής, ἀξιομακάριστος, ἀξιέπαινος, ἀξιεπίτευκτος, ἀξίαγνος καὶ προκαθημένη τῆς ἀγάπης, χριστώνυμος, πατρώνυμος, ἣν καὶ ἀσπάζομαι ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ πατρός: κατὰ σάρκα καὶ πνεῦμα ἡνωμένοις πάσῃ ἐντολῇ αὐτοῦ, πεπληρωμένοις χάριτος θεοῦ ἀδιακρίτως καὶ ἀποδιυλισμένοις ἀπὸ παντὸς ἀλλοτρίου χρώματος πλεῖστα ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ, τῷ θεῷ ἡμῶν, ἀμώμως χαίρειν.Ignacio, llamado también Teóforo, a la que ha alcanzado misericordia en la magnificencia del Padre altísimo y de Jesucristo, su único Hijo; a la iglesia amada e iluminada por la voluntad de Aquel que ha querido todas las cosas que existen, según el amor de Jesucristo, nuestro Dios; la cual también preside en el lugar de la región de los romanos, digna de Dios, digna de honra, digna de ser llamada bienaventurada, digna de alabanza, digna de alcanzar su deseo, digna en pureza, y que preside en el amor, que lleva el nombre de Cristo, que lleva el nombre del Padre; a la cual también saludo en el nombre de Jesucristo, Hijo del Padre; a los que según la carne y el espíritu están unidos a todo mandamiento suyo, llenos de la gracia de Dios sin división, y purificados de todo color extraño: salud abundantísima e irreprochable en Jesucristo, nuestro Dios.

1Ἐπεὶ εὐξάμενος θεῷ ἐπέτυχον ἰδεῖν ὑμῶν τὰ ἀξιόθεα πρόσωπα, ὡς καὶ πλέον ᾐτούμην λαβεῖν: δεδεμένος γὰρ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐλπίζω ὑμᾶς ἀσπάσασθαι, ἐάνπερ θέλημα ᾖ τοῦ ἀξιωθῆναί με εἰς τέλος εἶναι.Puesto que, por mis ruegos a Dios, he alcanzado ver vuestros rostros dignos de Dios, como aun pedía obtener más —porque atado en Cristo Jesús espero saludaros, si es voluntad que yo sea tenido por digno de llegar hasta el fin—;

2ἡ μὲν γὰρ ἀρχὴ εὐοικονόμητός ἐστιν, ἐάνπερ χάριτος ἐπιτύχω εἰς τὸ τὸν κλῆρόν μου ἀνεμποδίστως ἀπολαβεῖν. φοβοῦμαι γὰρ τὴν ὑμῶν ἀγάπην, μὴ αὐτή με ἀδικήσῃ. ὑμῖν γὰρ εὐχερές ἐστιν, ὃ θέλετε, ποιῆσαι: ἐμοὶ δὲ δύσκολόν ἐστιν τοῦ θεοῦ ἐπιτυχεῖν, ἐάνπερ ὑμεῖς μὴ φείσησθέ μου.porque el principio está bien dispuesto, si es que alcanzo la gracia de recibir sin estorbo mi herencia. Porque temo vuestro amor, no sea que él mismo me haga daño. Porque a vosotros os es fácil hacer lo que queráis; pero a mí me es difícil alcanzar a Dios, si vosotros no me perdonáis.

Seguir leyendo Ignacio a los Romanos 1

Sobre este libro y sobre esta traducción

Ignacio de Antioquía a los Romanos, traducida del griego.

La más famosa de las siete. Ignacio ruega a los cristianos de Roma que no hagan nada por librarlo de la muerte: «Trigo soy de Dios, y por los dientes de las fieras he de ser molido, para ser hallado pan puro de Cristo» (4).

Mismo criterio que el resto de las traducciones propias: se traduce del griego que está en la aplicación (Kirsopp Lake, 1912-1913) y no de una traducción inglesa; las lagunas van con […]; los corchetes del editor se conservan; las citas de la Escritura siguen la Reina-Valera de 1909 cuando el griego dice lo mismo, y lo que dice el griego cuando no. El saludo de las cartas va como capítulo 1, versículo 0.